Over mijn kunst | About my art

Schilderen is het balanceren op uitersten. Het gevecht tegenover het loslaten, de emotie en het gevoel tegen de rede. In concerto is het de kleur, de beweging, de pure expressie die het opneemt tegen de vorm, die van zijn kant het gevoel tracht te vangen in een structuur.

Maar het is ook het bewuste dat ik beoog, tegenover het onbewuste wat vaak tevoorschijn komt. Dit balanceren is een houding die ik aanneem en die ik zo lang mogelijk volhoud. Want natuurlijk, het compromis, of de synthese komt er altijd, is zelfs onafwendbaar: kleur kan niet zonder vorm, beweging niet zonder beeld, expressie niet zonder idee, gevoel niet zonder rede. Het bewuste niet zonder hetgeen aan het schilderij toevalt.

Van belang is de houding: ‘n beweging van de hand… ‘n kriebel in de ziel, totdat het schilderij zijn eigen verhaal vertelt en inzicht en communicatie ontstaat.

Het schilderij is het resultaat…, het antwoord…, het inzicht…, de communicatie…, de twijfel……, in ieder geval is het iets dat ik koester vanaf het moment dat het een eigen leven leidt.

Nadat ik mij in de jaren ’90 bezig gehouden te hebben met grote olieverfschilderijen ging ik langzamerhand over op gemengde technieken op papier en kleinere maten. Met deze expositie is in 2003 een nieuwe trend in mijn werk waar te nemen. Ik ben gaan werken met een ander materiaal, namelijk perspex. Dit geeft veel nieuwe mogelijkheden doorzichtigheid, hardheid, structuur en dergelijke. “Ik had al heel lang een aantal grote perspex platen in mijn atelier staan, en daar moest ik iets mee. Dus besloot ik deze gebruiken als ondergrond in plaats van doek of board. Ik heb het nog nooit eerder op deze manier gebruikt gezien, dus was het aanvankelijk een experiment, maar al snel zag en ervaarde ik de vele extra mogelijkheden van deze ondergrond.

Er zijn allerlei extra verbindingen nodig om de verf goed houdbaar op het perspex te hechten, maar er zijn ook enkele soorten verf, die daarvoor geprepareerd zijn. Daar staat dan dus tegenover de vele extra’s die het materiaal biedt. Omdat het doorzichtig is kan het in principe aan twee kanten bewerkt wordt. Het materiaal is hard en kan dus ook in gesneden worden , of andere materialen kunnen er op aangebracht worden. Zo heb ik ook met lood gewerkt. Verder kan het verhit worden en wordt het buigzaam en verbrandbaar en dat zijn eigenschappen die het schilderij een beetje driedimensionaal kunnen maken.

Al met al vele extra mogelijkheden, naast de basis als ondergrond voor verf. Het licht dat normaal alleen door de verf zijn kleur krijgt, krijgt nu een veel belangrijker rol. Het valt deels door het schilderij heen en kaatst vandaar terug afhankelijk van de reflectie van de achterplaat.”

After mainly being busy with large oil paintings in the 90’s I slowly started focusing more on mixed techniques on paper and smaller sizes. With an exhibition in 2003 a new perspective became traceable in my work. I started working with an other material, which was acrylic. The features of acrylic gave me a new approach to work with transparency, hardness and structure. “For a long time I had a number of large acrylic sheets in my studio, and felt like doing something with them. So I decided to use it as a base instead of canvas or board. I’ve never previously seen it being used in this way, so it was initially an experiment. Soon I saw and experienced the many additional capabilities of this surface.

There are all kinds of extra binders you need to make the paint stick to the surface, but there are also some types of paint that are suitable for acrylic. There are many extras that the material offers. Because it is transparent it can be worked on from two sides. The material is hard and can therefore also be cut, or other materials can be mounted on. For example, I have also worked with lead. Furthermore acrylic can be heated which makes it flexible and burns it eventually. Those are properties that can make the painting a little bit three-dimensional.

Nevertheless, many opportunities, in addition to just the surface to paint on. The light that normally only gets it’s color through the paint, will now get a much more important role. It falls partly through the painting and partly bounces back depending on the reflection of the back plate.”